Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

CODEX SERAPHINIANUS: ΤΟ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΗ ΓΗ

     Το 1976, ο Luigi Serafini, ένας νεαρός αρχιτέκτονας από τη Ρώμη, άρχισε να δουλεύει πάνω σε μια αλλόκοτη ιδέα: ένα βιβλίο 300 περίπου σελίδων, γεμάτο σουρεαλιστικές εικόνες που συνοδεύονται από σύντομα κείμενα, γραμμένα σε μια εντελώς ακατάληπτη γλώσσα, επινοημένη εξ ολοκλήρου από τον ίδιο! Το εγχείρημα ήταν φιλόδοξο και πρωτοποριακό, γι' αυτό άλλωστε του πήρε σχεδόν τρία χρόνια για να το ολοκληρώσει κι άλλα τρία για να βρει εκδότη. Όταν τελικά το βιβλίο κυκλοφόρησε, το 1981, γνώρισε τεράστια επιτυχία, η οποία άρχισε να φθίνει μόλις το βιβλίο εξαντλήθηκε, οπότε το ενδιαφέρον περιορίστηκε στους μανιώδεις συλλέκτες σπάνιων εκδόσεων... Πρόσφατα όμως, τον περασμένο Οκτώβριο, οι εκδόσεις Rizzoli αποφάσισαν να επανεκδώσουν το αινιγματικό Codex Seraphinianus σε μία εμπλουτισμένη, πολυτελή και πανάκριβη έκδοση που έγινε αμέσως επιτυχία. Πέρα από αυτούς που αγοράζουν το βιβλίο, πολλοί είναι εκείνοι που μοιράζονται τις εικόνες του στο internet, πράγμα που ικανοποιεί ιδιαίτερα τον δημιουργό τους, επειδή, όπως λέει ο ίδιος σε μία συνέντευξη στο ιταλικό περιοδικό wired, θεωρεί το έργο του ένα είδος πρωτο-μπλογκ, αφού ο σκοπός της δημιουργίας του ήταν η επιθυμία να μοιραστεί τη δουλειά του με όσο το δυνατό περισσότερο κόσμο. Πολλοί είναι ακόμη αυτοί που προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν το γλωσσικό κώδικα του Codex Seraphinianus, σύμφωνα όμως με τον ίδιο τον Serafini, αυτό δεν έχει καμία σημασία, γιατί "δεν υπάρχει κανένα νόημα πίσω από το κείμενο, είναι απλώς ένα παιχνίδι". Ο βασικός στόχος της χρήσης αυτής της επινοημένης γλώσσας ήταν να μεταδώσει στον αναγνώστη την αίσθηση που έχουν τα παιδιά μπροστά στα βιβλία που δε μπορούν ακόμα να διαβάσουν: ερμηνεύουν τις εικόνες με τη φαντασία τους και στην ουσία βλέπουν αυτό που θέλουν να δουν...
     Όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα για το Codex Seraphinianus, μπορούν να διαβάσουν κι αυτό το άρθρο στο brainpickings.org, από το οποίο πήρα κι εγώ αρκετές πληροφορίες. Όσοι θέλουν να διαβάσουν το ίδιο το βιβλίο, χωρίς να δώσουν μια περιουσία, μπορούν να το κάνουν εδώ, στη διεύθυνση που μου έστειλε ο Κ.Ι., ο οποίος άλλωστε ήταν αυτός που μου μίλησε αρχικά για "το πιο παράξενο βιβλίο στη Γη".


Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

ΤΟ BIBLIOKULT ΚΛΕΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΈΝΑ ΧΡΟΝΟ (ΝΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΣΤΗΣΕΙ!)

     Όταν ξεκίνησα το blog, πριν από ένα χρόνο, δεν πίστευα ότι θα γινόταν τόσο σημαντικό μέρος της ζωής μου. Ειδικά τις πρώτες μέρες, ήμουν σε υπερδιέγερση και σκεφτόμουν συνέχεια ποια θα ήταν τα επόμενα post. Μου έρχονταν τόσες ιδέες, που θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα! Μετά από ένα διάστημα βέβαια, μου φαινόταν ότι σύντομα οι ιδέες θα στερέψουν και δε θα ξέρω τι να γράψω, όμως ούτε αυτό συνέβη... Ευτυχώς! Πάντως, το πιο ωραίο με το bibliokult είναι ότι απομάκρυνε την αίσθηση απομόνωσης που νιώθω μερικές φορές επειδή ζω στο νησί και ξεκίνησε μια επικοινωνία με φίλους, γνωστούς, ακόμη και αγνώστους, που ενδιαφέρονται για πράγματα παρόμοια μ' αυτά που αρέσουν σε μένα, η οποία μου είναι πραγματικά πολύτιμη. Μακάρι λοιπόν το blog, ακόμη κι αν δεν τα εκατοστήσει - πράγμα μάλλον ακατόρθωτο, μιας και θα σημαίνει ότι θα καταρρίψω κάθε ηλικιακό ρεκόρ, έχοντας παράλληλα σώας τας φρένας - να συνεχίσει να υπάρχει για πολύ καιρό! Πολλά φιλιά!

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014

Ο ΑΚΕΡΑΙΟΣ ΚΥΡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Θαμνώδη ρήματα καί φύλλα καταπράσινα της γλώσσας.
Μεγάλος άνθρωπος κι ανέσπερος έλληνας που κράτησε
τον πόνο στό σωστό του τό ύψος
αγνοώντας καί δημοτικισμούς καί εξελικτισμούς καί μόδες
αγνοώντας τά εκάστοτε μορμολύκεια
τήν ασίγαστη γενικότητα των πιθήκων
αγνοώντας τόν αιώνα τής καλπάζουσας εξυπνάδας
ο ανοξείδωτος.
Ήδη τά θύματα τής Προόδου που πρόωρα σκουριάζει
πάνε στην πατρίδα του τή Σκιάθο
κι αγοράζουν ελπίζοντας οικόπεδα
πάνε για λίγο αεράκι λίγη θάλασσα καί φρέσκο φεγγάρι.
Μά είν' αδύνατο νά κοροϊδέψουμε τη ρημαγμένη φύση
με ξιπόλητα Σαββατοκύριακα καί μέ τροχόσπιτα.
Ο ακέραιος κύρ Αλέξανδρος
εκείνος ο περιούσιος Παπαδιαμάντης
καί τό κεράκι μας ακόμη δέν τό θέλει.

Νίκος Καρούζος, Χορταριασμένα Χάσματα, Εκδόσεις ΑΚΜΩΝ

Υ.Γ.: Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης πέθανε στη Σκιάθο στις 3 Ιανουαρίου του 1911.

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!

     Ε, δεν τρώγομαι κι εγώ μερικές φορές, δεν είμαι άνθρωπος! Ενώ χθες πήγα σ' ένα πολύ ωραίο πρωτοχρονιάτικο πάρτυ, εξακολουθώ να θεωρώ ότι η ιδανική Πρωτοχρονιά είναι αυτή του Λίνο Βεντούρα στην ταινία του Ζαν Πιερ Μελβίλ "Η Δεύτερη Πνοή", όπως μπορείτε να τη δείτε στο παρακάτω βίντεο. Για να δώσω περισσότερο κύρος στην άποψή μου και να ωραιοποιήσω το αναμφισβήτητο γεγονός ότι είμαι στραβόξυλο, θα επικαλεστώ τα λόγια του Τόμας Μαν στο "Μαγικό Βουνό": "Ο χρόνος στην πραγματικότητα δεν έχει τομές, η αρχή ενός καινούργιου μήνα ή έτους δεν αναγγέλλεται ούτε από καταιγίδες ούτε από τρομπέτες -ακόμη και στην αρχή ενός καινούργιου αιώνα είμαστε μονάχα εμείς, οι άνθρωποι, που ρίχνουμε κανονιές και χτυπάμε τις καμπάνες". Μάλιστα. Και μετά από όλα αυτά, εύχομαι σε όλους Καλή Χρονιά!!


Δευτέρα 30 Δεκεμβρίου 2013

ΕΜΙΛΥ ΝΤΙΚΙΝΣΟΝ

Με κατηγόρησε - η Ψυχή μου - Και δειλίασα -
Σαν Διαμαντένιες Γλώσσες να είχανε ορμήσει
Με κατηγόρησαν οι πάντες - και μειδίασα -
Εκείνο το Πρωί - ήταν Φίλος μου - η Ψυχή μου -

Την εύνοιά της έχεις - όταν Αποστρέφεσαι
Τεχνάσματα του Χρόνου - ή των Ανθρώπων -
Αλλ' αν σε Αποστραφεί - πιο εύκολα ένα δάχτυλο
Εσμαλτωμένο με Φωτιά θα τ' άντεχες -

Έμιλυ Ντίκινσον, Το Ανεξάντλητα Σημαίνον, Εκδόσεις Ιδεόγραμμα

ana teresa barboza

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

     Σήμερα έχω λίγο κυνική διάθεση, γι' αυτό κάνω αυτή την ανάρτηση. Εντάξει, όχι πραγματικά κυνική, κάπως σαν του Άντριαν Μολ, που σε ανάλογη περίσταση απλώς πήγε με κόκκινες (αντί για μαύρες) κάλτσες στο σχολείο... Δε θυμάμαι πού βρήκα την παρακάτω εικόνα, συμφωνώ όμως απόλυτα με τις οδυνηρές διαπιστώσεις που καταγράφει, παρ' όλο που την τελευταία δεν μπορώ ακόμα να την προσυπογράψω - πάλι καλά!


Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

ΣΧΟΛΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

     Σήμερα, στα περισσότερα δημοτικά και νηπιαγωγεία, τα παιδάκια έχουν γιορτή. Υποθέτω ότι δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα τα πράγματα με το πέρασμα των χρόνων: μερικά ντύνονται Αγία Οικογένεια, Βοσκοί και Μάγοι (πρώτοι ρόλοι), τα υπόλοιπα γίνονται Αγγελάκια κι Αστεράκια (δεύτεροι ρόλοι) και όλα μαζί τραγουδάνε χριστουγεννιάτικα τραγούδια, κάπως σαν το παρακάτω βίντεο. Εντάξει, όχι ΑΚΡΙΒΩΣ σαν το παρακάτω βίντεο, γιατί εδώ η γιορτή παίρνει άλλη τροπή: ένα αγγελάκι, συνεπαρμένο προφανώς από το πνεύμα των Χριστουγέννων (ε, εδώ που τα λέμε, πρέπει να ήταν και λίγο ζαβό) τραγουδά με ΌΛΗ του τη δύναμη και γίνεται το επίκεντρο της γιορτής! Το βίντεο είναι πραγματικά ξεκαρδιστικό! Όταν μου το έδειξε πρώτη φορά η φίλη μου η Χριστίνα, πριν δύο χρόνια, γελούσαμε ασταμάτητα κι όταν επιτέλους ηρεμήσαμε, αποφασίσαμε ότι ήταν το πιο αστείο βίντεο στο ίντερνετ. Βέβαια, μετά η συζήτηση πήγε αλλού: αν ήταν το δικό σου παιδί και μετά το τέλος της γιορτής σε ρωτούσε πώς σου φάνηκε, τι θα απαντούσες; "Μπράβο αγάπη μου, ήσουν καταπληκτική"; (ψέμα), "Μπράβο αγάπη μου, ήσουν καταπληκτική, τους διασκέδασες όλους πάρα πολύ"; (μισή αλήθεια και κάπως ειρωνικό) ή μήπως "Τι θα'λεγες αντί για τη χορωδία να γραφτείς στις χειροτεχνίες;" (υπεκφυγή αλλά αρκετά ρεαλιστικό). Εσείς τι λέτε;