ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ

Όπως και πέρσι, μια ματιά στα πιο αγαπημένα ποστ της χρονιάς που πέρασε, με βάση τον αριθμό των προβολών τους:

1. Η Τέχνη Της Παρατήρησης: Στο πιο δημοφιλές ποστ  της περασμένης χρονιάς (Σ'ευχαριστώ Μάγδα!) υπάρχει το ερώτημα κατά πόσο η συνεχής φωτογράφηση των πάντων με τα κινητά μας τηλέφωνα έχει αλλάξει τον τρόπο που παρατηρούμε τον κόσμο γύρω μας. Ο Αλαίν ντε Μποτόν, ο Τζον Ράσκιν και μερικές φωτογραφίες μας βοηθούν ν' απαντήσουμε.
2. Γκιακ: Πολλοί διάβασαν την παρουσίαση του βιβλίου του Δημοσθένη Παπαμάρκου· ελπίζω μετά να διάβασαν και το ίδιο το -εξαιρετικό- βιβλίο.
3. Για Μια Χούφτα Βινύλια: Η παρουσίαση ενός ακόμη αγαπημένου βιβλίου είχε πολλές προβολές στο bibliokult κι αυτό μ' έκανε πάρα πολύ χαρούμενη!
4. Το Γράμμα Του Αλμπέρ Καμύ Στον Δάσκαλό Του: Το συγκινητικό γράμμα του νομπελίστα συγγραφέα στον παλιό του δάσκαλο διαβάστηκε πολλές φορές μέσα από το μπλογκ την χρονιά που πέρασε.
5. Ο Ντίκενς Παίρνει Τους Δρόμους: Ένα ποστ που συνδυάζει δύο αγαπημένα θέματα, τον Ντίκενς και το περπάτημα, βρίσκεται πολύ ψηλά και στις δικές μου προτιμήσεις!
6. Η Έβδομη Σφραγίδα: Μπορεί αυτή η εξαιρετική ανάλυση της ταινίας του Μπέργκμαν να μην έχει γραφτεί από μένα, δικαίως όμως βρίσκεται στα πιο δημοφιλή της χρονιάς.

Και τα δικά μου αγαπημένα, που έχουν πιο προσωπικό χαρακτήρα:

1. Αξιαγάπητοι Κακοί: Πρώτο -πρώτο, ένα ποστ που καταδιασκέδασα γράφοντάς το και σκοπεύω να γράψω κι άλλα παρόμοια στο μέλλον -του τύπου "οι δέκα πιο εκνευριστικοί λογοτεχνικοί χαρακτήρες", "οι δέκα πιο υπερεκτιμημένοι λογοτεχνικοί έρωτες" κτλ.
2. Πάντα Θα Μου Φέρνεις Λουλούδια: Ένα κάπως ιδιοσυγκρασιακό ποστ που ανέβασα τη μέρα των γενεθλίων μου.
3. Ένας Έλληνας Φίλος: Αυτή η άγνωστη λεπτομέρεια της ζωής του Ρεμπώ, που είχε μάλιστα κι ένα ελληνικό άρωμα, με καταγοήτευσε.
4. Για Τις Μαμάδες: Γιατί αγαπώ τις μαμάδες.
5. Παράξενες Συνήθειες: Γιατί μ' αρέσουν τα λογοτεχνικά κουτσομπολιά και μ' αρέσει να επιβεβαιώνω την άποψη ότι από κοντά, κανείς δεν είναι τελείως φυσιολογικός.
6. Μόνος Στο Βερολίνο: Μόνο και μόνο γιατί το ίδιο το βιβλίο είναι συγκλονιστικό.

Υ.Γ.: Ziggy Stardust, σ' ευχαριστώ για το soundtrack της ζωής μου. Ήσουν υπέροχος.

(πηγή: thisjenlewis.tumblr.com)

ΑΝΤΙΟ, DAVID BOWIE

David Bowie, 1947- 2016 (πηγή: www.bbc.com)

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΌΛΟΥΣ!

 

Henri Cartier Bresson, "New Year's Eve at Times Square", 1959

APOLLO

     Εχθές το βράδυ πήγαμε να δούμε μια παράσταση στο θρυλικό Apollo Theater. Έχει βέβαια περάσει ο καιρός που μπορούσε κανείς να πάει στο Χάρλεμ και ν' ακούσει τη Billie Holiday και τον Duke Ellington, έχει περάσει κι ο καιρός που μπορούσε ν' ακούσει τον James Brown, ωστόσο, υπάρχει πάντα η πιθανότητα κάποια Δευτέρα, στη "βραδιά των ερασιτεχνών" (amateurs' night) να εμφανιστεί μια νέα Ella Fitzgerald ή ακόμα κι ένας νέος Jimi Hendrix. Μέχρι να γίνει κάτι τέτοιο, ρίξτε μια ματιά στη λίστα με τους διάσημους τραγουδιστές που κατά καιρούς έχουν κερδίσει το απαιτητικό κοινό της βραδιάς των ερασιτεχνών (πηγή: http://nymag.com):

Billie Holiday (19 ετών): 1934

Pearl Bailey (16 ετών): 1934

Ella Fitzgerald (17 ετών): 1934

Sarah Vaughan (18 ετών): 1942

Clyde McPhatter (18 ετών): 1950

Leslie Uggams (8 ετών): 1951

King Curtis (18 ετών): 1952

Joe Tex (19 ετών): 1954

James Brown (22 ετών): 1956

Dionne Warwick 18 ετών): 1958

Jimmy Charles (16 ετών): 1959

Gladys Knight (15 ετών): 1960

Jimi Hendrix (22 ετών): 1964

Wilson Pickett (25 ετών): 1966

Stephanie Mills (11 ετών): 1968

Michael Jackson (μαζί με τους Jackson Five) (5 ετών): 1969

D' Angelo (16 ετών): 1991

Jaheim (15 ετών): 1993

Jazmine Sullivan (11 ετών): 1998

Machine Gun Kelly (19 ετών): 2009

ΤΟ BIBLIOKULT ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Νικηφόρος Λύτρας, "Τα Κάλαντα"

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΛΙΑ: ΟΙ ΘΕΙΟΙ

"Υπήρχαν Θείοι όπως στο σπίτι μας;"
"Υπάρχουν πάντα Θείοι τα Χριστούγεννα. Οι ίδιοι Θείοι. Και τα χριστουγεννιάτικα πρωινά, με τη σφυρίχτρα μου που αναστάτωνε τα σκυλιά και με τις ζαχαρένιες γόπες στα χείλη, σάρωνα την μπαλωμένη πόλη για νέα από τον μικρόκοσμο κι έβρισκα πάντα ένα νεκρό πουλί πλάι στο λευκό Ταχυδρομείο, ή κοντά στις έρημες κούνιες· ίσως έναν κοκκινολαίμη μ' όλες του τις φωτιές, πλην μιας, σβησμένες. Άνδρες και γυναίκες άνοιγαν δρόμο σκυφτοί, με κόπο, μέσα απ' το χιόνι, γυρνώντας απ' την εκκλησία, με μύτες μπεκρήδων και ανεμοδαρμένα μάγουλα, όλοι αλμπίνοι, με κουβαριασμένα τα μαύρα τους δύσκαμπτα φτερά ενάντια στο άθρησκο χιόνι. Γκυ κρεμόταν από τις στρόφιγγες του γκαζιού σ' όλα τα μπροστινά σαλόνια· και υπήρχε σέρι και καρύδια και εμφιαλωμένη μπύρα και κράκερς πλάι στα κουταλάκια του γλυκού· και γάτες με τα γουναρικά τους χάζευαν τη φωτιά· και ο σωρός των κούτσουρων που φλέγονταν έτριζε, έτοιμος για τα κάστανα και τις μασιές. Κάτι μεγαλόσωμοι άνδρες κάθονταν στα μπροστινά σαλόνια χωρίς τα κολάρα τους, Θείοι ασφαλώς, δοκιμάζοντας τα φρέσκα τους πούρα, τεντώνοντας το μπράτσο τους όσο έπαιρνε για να τα εξετάσουν από μακριά, ξαναφέρνοντάς τα στο στόμα τους, βήχοντας, ύστερα κρατώντας τα και πάλι μακριά, σαν να περίμεναν την έκρηξη· και κάτι μικρούλες θείες, ανεπιθύμητες στην κουζίνα όπως και οπουδήποτε αλλού, κάθονταν άκρη άκρη στις καρέκλες τους, τεντωμένες κι εύθραυστες, τρέμοντας μην σπάσουν, σαν ξεθωριασμένα φλυτζανάκια και πιατάκια".

Απόσπασμα από το διήγημα του Ντύλαν Τόμας "Τα Χριστούγεννα ενός παιδιού από την Ουαλία", σε μτφρ. Κατερίνας Σχινά, που περιλαμβάνεται στη Συλλογή "Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες" από τις εκδόσεις Ερατώ.

Carl Larsson (πηγή: en.wikipedia.org)

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΛΙΑ: ΤΑ ΔΩΡΑ

"Πες μου πάλι για τα Δώρα".
"Υπήρχαν τα Χρήσιμα Δώρα: μάλλινα κασκόλ που σε κατάπιναν ολόκληρο και γάντια χωρίς δάχτυλα, φτιαγμένα για γιγάντια αρκουδάκια· μαντήλια με σχέδια ζέβρας από ένα υλικό σαν τσίχλα μεταξωτή, που μπορούσαν να σε τυλίξουν μέχρι κάτω, στις γαλότσες· σκουφιά που έφταναν μέχρι τα μάτια και θύμιζαν πολύχρωμες τσαγιέρες και μπαλακλάβες για θύματα άγριων φυλών που συρρικνώνουν τα κεφάλια των αιχμαλώτων τους. Από θείες που πάντοτε φορούσαν κατάσαρκα τα μάλλινα, έρχονταν άγριες γενειοφόρες φανέλες που σ' έκαναν ν' αναρωτιέσαι πώς και οι θείες είχαν ακόμη δέρμα στο σώμα τους· και κάποτε, πήρα μια σαλιάρα πλεγμένη με το βελονάκι, από μια θεία που τώρα, αλίμονο,δεν μας κλαίγεται πια. Και βιβλία χωρίς εικόνες, όπου μικρά αγόρια, μολονότι είχαν προειδοποιηθεί με στίχους και παροιμίες, είχαν τελικά πατινάρει στη λιμνούνα και είχαν πράγματι πνιγεί· και βιβλία που μου έλεγαν τα πάντα για τη σφήκα, εκτός από το γιατί".
"Πάμε τώρα στα Άχρηστα Δώρα".
"Σακκουλίτσες με πολύχρωμες καραμέλες και μια διπλωμένη σημαιούλα και μια ψεύτικη μύτη κι ένα καπέλο οδηγού στα τραμ και μια μηχανή που έκοβε εισιτήρια και χτυπούσε ένα καμπανάκι· ούτε μια φορά σφεντόνα· κάποτε, από λάθος που κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει, ένα μικρό τσεκούρι· και μια πλαστική πάπια που έκανε, όταν τη ζουλούσες, τον πιο άσχετο με τις πάπιες ήχο, ένα νιαουριστό μιάου ταιριαστό σε κάποια φιλόδοξη γάτα που θα' θελε να είναι αγελάδα· κι ένα μπλοκ ζωγραφικής, όπου μπορούσα να χρωματίσω το γρασίδι, τα δένδρα, τη θάλασσα και τα ζώα σε όποια απόχρωση μου άρεσε κι ακόμα να βάλω αστραφτερά ουρανογάλαζα πρόβατα να βοσκάνε στο κόκκινο λιβάδι κάτω από πουλιά πράσινα σαν τα μπιζέλια με ράμφη σαν ουράνια τόξα. Σοκολάτες, καραμέλες βουτύρου, φοντάν, κριτσίνια, μπισκότα, φρουί γλασέ, αμυγδαλωτά και μπισκότα. Και στρατιές από λαμπερά μολυβένια στρατιωτάκια, που, αν δεν μπορούσαν να πολεμήσουν, μπορούσαν πάντοτε να τρέξουν. Και Φιδάκια και Γκρινιάρηδες. Και μεκανό για μικρούς μηχανικούς, με τις οδηγίες τους. Α, εύκολα για έναν Λεονάρντο! Και μια σφυρίχτρα για να προκαλείς τους σκύλους να γαβγίζουν· για να ξυπνάς τον γέρο από δίπλα και να τον κάνεις να χτυπάει τον τοίχο με τη μαγκούρα του και το κάδρο στον τοίχο μας να τρέμει. Κι ένα πακέτο τσιγάρα: έβαζες ένα στο στόμα σου και στεκόσουν στη γωνιά του δρόμου και περίμενες ώρες ολόκληρες, μάταια, την ηλικιωμένη κυρία που θα σε μάλωνε γιατί κάπνιζες και τότε εσύ, μ' ένα χάχανο, θα άρχιζες να το μασάς. Και μετά, τρώγαμε πρωινό κάτω από τα μπαλόνια".

Απόσπασμα από το διήγημα του Ντύλαν Τόμας "Τα Χριστούγεννα ενός παιδιού από την Ουαλία", σε μτφρ. Κατερίνας Σχινά, που περιλαμβάνεται στη Συλλογή "Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες" από τις εκδόσεις Ερατώ.

Carl Larsson "Christmas morning" (πηγή: en.wikipedia.org)

ΤΟ ΣΤΕΡΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Πήραν στρατί -στρατί το μονοπάτι
βασιλοπούλες και καλοκυράδες,
από τις ξένες χώρες βασιλιάδες
και καβαλλάρηδες απάνω στ' άτι!

Και γύρω στης γιαγιάς μου το κρεββάτι,
ανάμεσα από δυο χλωμές λαμπάδες,
περνούσανε και σαν τραγουδιστάδες
της τραγουδούσαν -ποιος το ξέρει;- κάτι...

Κανείς για της γιαγιάς μου την αγάπη
δε σκότωσε το Δράκο ή τον Αράπη,
και να της φέρει αθάνατο νερό.

Η μάνα μου είχε γονατίσει κάτου·
μ' απάνω - μ ι ά   φ ο ρ ά   κ'  έ ν α ν
κ α ι ρ ό . . . -
ο Αρχάγγελος χτυπούσε τα φτερά του.

Λάμπρος Πορφύρας

Νικόλαος Γύζης

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

     Μετά από τη βιβλιοθήκη της Μέριλιν, μια ακόμη σειρά από βιβλιοθήκες σ' αυτό το μπλογκ, που θα μπορούσε να σταματήσει να λέγεται "bibliokult" και ν' αρχίσει να λέγεται "η λίστα". Εδώ όμως δεν πρόκειται για το περιεχόμενο μιας βιβλιοθήκης, αλλά για το ίδιο το έπιπλο, μέσα από τη φαντασία του Grant Snider· η πολυεδρική και η βαβυλωνιακή βιβλιοθήκη έχουν την πλάκα τους και η αλεξίπαιδη έχει τη χρησιμότητά της, η αγαπημένη μου όμως, αυτή που ονειρεύομαι από παιδί, είναι η μυστική: όχι για να κρύβω τα βιβλία μου, αλλά για να κρύβομαι εγώ η ίδια όταν χάνομαι μέσα σ' αυτά.