ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ ΤΟΥΣ (ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ)

Αυτό το αγριωπό αγόρι είναι ο Jack London και ο σκύλος δίπλα του είναι όχι ο Ασπροδόντης αλλά ο Rollo, ο σκύλος που είχε όταν ήταν παιδί.

Τον Ζακ Πρεβέρ τον έχουμε ξαναδεί με το κοστούμι και το καπελάκι του να κάθεται σ' ένα παρισινό καφέ, μόνο που σ' εκείνη τη φωτογραφία ήταν παρέα με μια γάτα. Εδώ είναι με τον σκύλο του και φαίνονται κι οι δύο εξίσου αποκαμωμένοι.

Αν υπάρχει κάποιος για τον οποίο ισχύει το "γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα", αυτός είναι ο μισάνθρωπος, μηδενιστής και ιδιοφυής Λουί Φερντινάντ Σελίν, που εδώ τον βλέπουμε με τα τρία (!) σκυλιά του.

Η Βιρτζίνια Γουλφ, που σ' όλες τις φωτογραφίες της μου φαίνεται εύθραυστη και σκεφτική, ίσως επειδή κάθε φορά φέρνω στο νου μου τη μάχη της με την κατάθλιψη και το τραγικό της τέλος, εδώ κάθεται στο γρασίδι παρέα με τον σκύλο της.

Ο συγγραφέας και εικονογράφος παιδικών βιβλίων Μορίς Σεντάκ (περισσότερο γνωστός για το βιβλίο "Where the Wild Things Are", το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 2009 από τον Spike Jonze) μαζί με τον σκύλο του Μέλβιλ, που, ναι, σωστά το μαντέψατε, πήρε τ' όνομά του από τον Χέρμαν Μέλβιλ.

Εντάξει, από εδώ και πέρα δεν έχουμε κανονικούς συγγραφείς, ωστόσο και οι τρεις έχουν γράψει άκρως ενδιαφέροντα αυτοβιογραφικά κείμενα, ο Ταρκόφσκι τα ημερολόγιά του και οι άλλοι δύο την αυτοβιογραφία τους. Και τα τρία έργα θέλω πολύ να τα διαβάσω, παρ' όλο που πρόκειται για πολύ διαφορετικά κείμενα. Σ' αυτή τη φωτογραφία ο Ταρκόφσκι στέκεται μαζί με τον σκύλο που έχουμε δει σε πολλές από τις polaroids του.

Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να δείχνει badass έχοντας ένα κανίς (ή κάτι παρόμοιο) στην αγκαλιά του είναι ο Kieth Richards.

Μπορεί με τον Kieth Richards ν' ανεβάσαμε πολύ ψηλά τα επίπεδα coolness, αλλά εδώ τα τερματίσαμε: the man in black, ο Johnny Cash αυτοπροσώπως, παρέα μ' έναν εξίσου κατάμαυρο σκύλο.

Υ.Γ.: Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι παρμένες από το literarydogs.tumblr.com

ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ

Ο ήλιος ερωτεύτηκε τη γη
Κι η γη ειν' ερωτευμένη με τον ήλιο
Είναι δικό τους θέμα
Υπόθεση δική τους
Και σε περίπτωση έκλειψης
Δεν είναι διόλου φρόνιμο κι ευγενικό να τους κοιτάτε
Πίσω απ' τα βρώμικα μικρά
Φυμέ τζαμάκια σας
Κείνη την ώρα θα τσακώνονται ασφαλώς
Όμως αυτά είναι θέματα προσωπικά
Καλύτερα κανείς να μην ανακατεύεται
Γιατί
Αν μπεις στη μέση κινδυνεύεις πια να μεταμορφωθείς
Σε μια πατάτα παγωμένη
Ή σ' ένα απλό εργαλείο που τα μαλλιά σγουραίνει
Έτσι είναι
Όσο για τ' άλλα δε μας αφορούν
Η γη αγαπάει τον ήλιο και γυρίζει ολοένα
Κι εκείνος τη θαυμάζει
Κι όμορφη τη βρίσκει
Και λάμπει επάνω της
Κι όταν κουράζεται
Πάει και ξαπλώνει
Τότε σηκώνεται η Σελήνη
Η παλιά ερωμένη του ήλιου
Που ζήλεψε
Και τιμωρήθηκε γι' αυτό
Παγώνοντας
Και τώρα βγαίνει μοναχά τη νύχτα

Ζακ Πρεβέρ, μτφρ. Γιάννης Βαρβέρης

"As days go by", Sammy Slabbinck

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΟΥΣ

     Εκτός από το δίλημμα Beatles ή Stones, το άλλο προαιώνιο δίλημμα είναι το σκύλος ή γάτα· ο καθένας από εμάς δίνει τη δική του απάντηση κι ο κάθε συγγραφέας τη δική του. Οι διασημότεροι γατόφιλοι συγγραφείς ήταν ο Μαρκ Τουαίην και ο Έρνεστ Χεμινγκγουέι, που είχαν αμφότεροι φωτογραφηθεί άπειρες φορές με τα γατάκια τους, και βέβαια ο T.S. Eliot, με το διάσημο "Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής του γερο-Πόσουμ". Υπάρχουν όμως κι άλλοι που έχουν φωτογραφηθεί με το αγαπημένο τους κατοικίδιο κι εδώ έχω συγκεντρώσει μερικούς.

Ο υπέροχος Μαρκ Τουαίην, με το ακόμα πιο υπέροχο μαλλί (στο οποίο τον συναγωνίζεται μόνο ο Αϊνστάιν) είχε δηλώσει: "όταν ένας άντρας αγαπάει τις γάτες είμαι φίλος και σύντροφός του δίχως περαιτέρω συστάσεις".

Είναι τόσες οι φωτογραφίες του Χεμινγκγουέι στο γραφείο του, μπροστά από τη γραφομηχανή, με μια γάτα δίπλα του, που φαίνεται ότι η συντροφιά της γάτας του ήταν απαραίτητη προκειμένου να γράψει.

Τα βιβλία του Λάβκραφτ είναι ό,τι πιο τρομακτικό έχω διαβάσει. Κι αυτή η φωτογραφία όπου ποζάρει άκαμπτος και παγερός, κρατώντας τη γάτα από το λαιμό, είναι ό,τι πιο τρομακτικό έχω δει.

Αντιθέτως, αυτή η φωτογραφία του Βίτολντ Γκόμπροβιτς, που έχω ανεβάσει και στα Γραφεία Συγγραφέων, αποπνέει πάρα πολλή ζεστασιά και τρυφερότητα.

Το ίδιο κι ο καλός μας ο Ζακ Πρεβέρ, που χαϊδεύει μια μάλλον καχύποπτη γάτα στο τραπέζι ενός παρισινού καφέ.

Ο Γιούκιο Μισίμα και η γάτα του συζητούν με τα μάτια κι ένας θεός ξέρει τι λένε.

Αντιθέτως, ο Άλντους Χάξλεϊ και η δική του γάτα κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση· κρίνοντας από το βλέμμα, δεν ξέρω αν βλέπουν κάτι που υπάρχει ή αν έχουν πάρει κι οι δυο τους LSD και βλέπουν κάτι που δεν είναι εκεί.

Έτσι φανταζόμουν τη γάτα ενός συγγραφέα νουάρ μυθιστορημάτων όπως ο Ρέιμοντ Τσάντλερ: κατάμαυρη και ολίγον φρικαρισμένη.

Και του Χούλιο Κορτάσαρ η γάτα έχει ελαφρώς φρικάρει, παρ' όλο που την κρατάει πολύ τρυφερά.

Αντιθέτως, η γάτα του Φρανκ Ο'Χάρα δείχνει ν' απολαμβάνει τα χάδια του, μισοκλείνοντας τα μάτια.

Υ.Γ.: Οι περισσότερες φωτογραφίες έχουν παρθεί από εδώ κι εδώ.